Od dziecka grałem w piłkę nożną. Byłem bramkarzem i marzyłem, żeby zostać najlepszym — chciałem grać w reprezentacji. Ambicji i determinacji nigdy mi nie brakowało. Wszystko, co robiłem, podporządkowałem temu celowi. Trenowałem dużo, często więcej niż moi rówieśnicy. Wiedziałem jednak, że przy wzroście 180 cm muszę dać z siebie jeszcze więcej, żeby się wyróżnić.

W wieku 14 lat zacząłem zgłębiać temat przygotowania motorycznego, diety i regeneracji. Książki, webinary, blogi, artykuły — chłonąłem wiedzę z każdej możliwej strony. Nie miałem wtedy pieniędzy na trenera, więc postanowiłem zostać swoim własnym. Chciałem być jak najlepiej przygotowany, by trenować więcej, lepiej i osiągać swoje cele.

Z czasem zauważyłem, że piłka przestaje dawać mi radość. Ciągłe napięcie, presja, poświęcenia — wszystko to odbierało mi przyjemność z gry. Czułem, że potrzebuję czegoś nowego, co pozwoli mi dalej się rozwijać i jednocześnie pogodzić to z życiem zawodowym. Naturalnym kierunkiem stała się siłownia i szeroko pojęta motoryka. 

Na początku testowałem wszystko na sobie. Sprawdzałem, analizowałem, wyciągałem wnioski. Potem zacząłem pomagać znajomym i bliskim. Zobaczyłem, że to naprawdę działa — i że chcę robić tego więcej. Poszedłem na pierwsze kursy, zacząłem pracę na siłowni… I poczułem coś znajomego — to samo uczucie, które towarzyszyło mi kiedyś, gdy jako dzieciak chciałem być najlepszym bramkarzem. 

Dziś jako trener wspieram sportowców i osoby z ogólnej populacji w powrocie do formy po kontuzjach, poprawie wyników sportowych, budowaniu sylwetki i pozbywaniu się bólu. To, co mnie napędza, to ich efekty. Widzieć, jak ktoś wraca do gry, biega bez bólu czy robi progres, to dla mnie największa satysfakcja.